Half day tour

Αχάϊα Κλάους

Το 1861 ο Γουστάβος Κλάους ίδρυσε στην περιοχή του Πετρωτού οινοβιοµηχανία ,που τροφοδοτείτο  κυρίως από ιδιόκτητους αµπελώνες. Η εταιρεία επικεντρώθηκε στην παραγωγή ευγενών κρασιών όπως η «Μαυροδάφνη» .  Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το «αυτοκρατορικό κελάρι», του οποίου όλα τα βαρέλια είναι αναµνηστικά επισκέψεων Ελλήνων και ξένων Βασιλέων.  Στο συγκεκριµένο χώρο φυλάσσεται και το παλαιότερο κρασί της Ελλάδας, η παλιά µαυροδάφνη του 1873. Όλα αυτά τα χρόνια η Αχάϊα Κλάους έχει γνωρίσει µεγάλες δόξες. Μερικές σηµαντικές προσωπικότητες που επισκέφτηκαν το εργοστάσιο: ο Όττο φον Μπίσµαρκ, ο Φραντς Λιστ, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, η Μελίνα Μερκούρη, η αυτοκράτειρα Σίσσυ της Αυστρίας, ο στρατηγός Μοντγκόµερι, ο Αλεξάντερ Φλέµινγκ, ο Οικουµενικός Πατριάρχης Βαρθολοµαίος, ο Παύλος Κουντουριώτης, ο Αριστοτέλης Ωνάσης, ο Οµάρ Σαρίφ καθώς και οι Βασιλείς Γουσταύος Αδόλφος της Σουηδίας, Γεώργιος Α΄, Κωνσταντίνος Α΄, Γεώργιος Β΄ και οι βασίλισσες Αλεξάνδρα της Μεγάλης Βρετανίας, Λουίζα της Σουηδίας και οι βασίλισσες Όλγα και Σοφία της Ελλάδας καθώς και η πριγκίπισσα Μαρία Βοναπάρτη.

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

Αρχαιολογικός Χώρος Βούντενης

Η μυκηναϊκή εγκατάσταση της Boύντενης, 8 χλμ. από το κέντρο της Πάτρας, αποτελεί μια από τις σημαντικότερες θέσεις Μυκηναϊκού κόσμου, με διάρκεια σχεδόν πεντακόσια χρόνια (1500-1000 π.Χ), ενώ η ίδια η θέση φαίνεται ότι κατοικήθηκε από τα ΜΕ έως τα ύστερα ρωμαϊκά χρόνια (1800 π.Χ – 4ος μ.Χ).

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της Βούντενης είναι ότι έχουν ερευνηθεί τόσο ο οικισμός, όσο και το νεκροταφείο της μυκηναϊκής εγκατάστασης.

Ο οικισμός βρίσκεται στην κορυφή ενός λόφου με απεριόριστη θέα προς τον Πατραϊκό κόλπο και το Ιόνιο πέλαγος. Στα νοτιοανατολικά του οικισμού βρίσκεται η νεκρόπολη της Βούντενης, όπου μέχρι τώρα έχουν εντοπιστεί και ερευνηθεί 78 τάφοι διανοιγμένοι σε ακτινωτή διάταξη στο μαλακό πέτρωμα της περιοχής.

Η μελέτη των ευρημάτων αποκάλυψε στοιχεία που υποδηλώνουν τον πλούτο και την ευημερία των κατοίκων της μυκηναϊκής εγκατάστασης, τις εμπορικές και πολιτιστικές επαφές με άλλες περιοχές όπως είναι η Μεσσηνία, η Λακωνία, η Αργολιδοκορινθία, η Κρήτη, Ιταλία, η Συροπαλαιστίνη -Ανατολία και άλλες και αναδεικνύουν τον οικισμό της Βούντενης ως ένα σημαντικό και σπουδαίο μυκηναϊκό κέντρο της Αχαΐας.

 

 

 

 

Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου, Μουσείο Γέφυρας

Μια νέα εποχή στις συγκοινωνίες και τις µεταφορές ξεκίνησε για ολόκληρη τη ∆υτική Ελλάδα, µε την ολοκλήρωση του έργου της ζεύξης Ρίου Αντιρρίου. Η γέφυρα «Χαρίλαος Τρικούπης» (ονοµάστηκε έτσι για να τιµηθεί ο πρώτος Έλληνας πολιτικός που οραµατίστηκε το έργο) που αποτελεί το ορόσηµο της Ελλάδας του 21ου αιώνα, άλλαξε ριζικά το γεωπολιτικό και οικονοµικό τοπίο της περιοχής, εκµηδενίζοντας τις αποστάσεις και δηµιουργώντας νέα δεδοµένα. Η Γέφυρα Ρίου-Αντιρρίου είναι η µεγαλύτερη σε µήκος καλωδιωτή γέφυρα πολλαπλών ανοιγµάτων στον κόσµο, µε κυρίως κατάστρωµα 2.252 µέτρων. Τα θεµέλιά της βρίσκονται σε βάθος θαλάσσης που φτάνει µέχρι και τα 65 µέτρα. Τόσο αυτό όσο και η διάµετρος των θεµελίων που ανέρχεται σε 90 µέτρα αποτελούν παγκόσµια ρεκόρ για γέφυρα. Η Γέφυρα έχει µέχρι στιγµής τιµηθεί από την διεθνή επιστηµονική κοινότητα µε εννιά διεθνή βραβεία. Στις κτιριακές εγκαταστάσεις των διοδίων της γέφυρας στο Αντίρριο, υπάρχει οργανωµένη καλαίσθητη µόνιµη έκθεση που παρουσιάζει το ιστορικό κατασκευής της γέφυρας.

Ναύπακτος

Σε απόσταση 15 χιλιοµέτρων από την Πάτρα , η Ναύπακτος, διατηρώντας έντονα την γραφικότητά της αποτελεί µια κοντινή και ευχάριστη διέξοδο στην αναζήτηση οµορφιάς, γαλήνης, αρµονίας, καλού φαγητού και έναν ιδανικό τόπο διασκέδασης. Το κάστρο στην κορυφή του πευκόφυτου λόφου, η παλιά πόλη µε τα πλακόστρωτα σοκάκια, το επιβλητικό ρολόι, η Παπαχαραλάµπειος Βιβλιοθήκη, η συλλογή Φαρµάκη µε κειµήλια της ελληνικής επανάστασης του 1821 και το µικρό βενετσιάνικο λιµάνι που περιβάλλεται από τείχη και το καλοκαίρι γεµίζει από πλήθος εντυπωσιακών σκαφών , είναι µερικά από τα αξιοθέατα της Ναυπάκτου. Με ζωή άνω των 30 αιώνων , η Ναύπακτος έζησε πολλές ιστορικές στιγµές, καθοριστικές για την πορεία του ελληνικού έθνους , του Χριστιανισµού, αλλά και του ευρωπαϊκού πολιτισµού, µε αποκορύφωµα την ιστορική ναυµαχία της Ναυπάκτου το 1571, όπου ανακόπηκε η επιθετική πορεία των µωαµεθανών για την κατάκτηση της Ευρώπης , µε άγνωστες για την συνέχεια, συνέπειες.

Στην ορεινή Ναυπακτία ο επισκέπτης θα φιλοξενηθεί σε γραφικά χωριά µε θαυµάσια τοπία, όπως η Ελατού, η Άνω Χώρα κ.α. , θα κάνει ορειβασία µε κανόε καγιάκ (ράφτινγκ) στον ποταµό Εύηνο.

Στροφυλιά

Το δασικό οικοσύστημα της Στροφυλιάς παρουσιάζει εξαιρετικό οικολογικό ενδιαφέρον, γιατί είναι το πλέον εκτεταμένο δάσος με Pinus pinea (κουκουναριά) στην Ελλάδα αλλά και ένα από τα μεγαλύτερα στην Ευρώπη. Τα υπόλοιπα οικοσυστήματα της περιοχής, όπως οι αμμώδεις λόφοι, οι υγρότοποι αλμυρού και γλυκού νερού, τα υγρά λιβάδια και οι αμμώδεις παραλίες με τις αμμοθίνες, είναι επίσης πολύ σημαντικά. Παρά τις ανθρώπινες δραστηριότητες ένα μεγάλο τμήμα των αμμοθινών βρίσκεται σε καλή κατάσταση. Το φυτικό είδος Centaurea niederi, είναι ένα σπάνιο ενδημικό είδος της Ελλάδας που αναπτύσσεται σε ασβεστολιθικά βράχια στην περιοχή της Καλογριάς (λόφος Μαύρα Βουνά). Η αμμώδης παραλία, ιδιαίτερα στο βόρειο τμήμα της περιοχής, έχει αναφερθεί ως περιοχή ωοτοκίας της θαλάσσιας χελώνας Caretta caretta.

 

 

 

 

Ακρόπολη Τείχους Δυμαίων

Η προϊστορική ακρόπολη του Τείχους Δυμαίων, στον Άραξο Αχαΐας (35χλμ. δυτικά της Πάτρας), αποτελεί το μοναδικό παράδειγμα οχυρωμένης μυκηναϊκής ακρόπολης στη Δυτική Ελλάδα.

Η μακραίωνη και εντατική κατοίκηση του Τείχους Δυμαίων (από τη νεολιθική περίοδο – περ. 3500 π.Χ.- έως κα τον Β’ παγκόσμιο πόλεμο) οφείλεται στη στρατηγική του θέση, με απεριόριστη θέα σε όλη τη γύρω πεδινή έκταση, τη Δυμαία χώρα, καθώς και στην παράλια ζώνη του Πατραϊκού κόλπου προς τα βόρεια και του Ιονίου πελάγους προς τα δυτικά, σε συνδυασμό με τον φυσικό πλούτο της χερσονήσου του Αράξου, και πάνω απ’ όλα τον συνδυασμό του χερσαίου με το θαλάσσιο στοιχείο στο σημείο τομής των οποίων βρίσκεται η τοποθεσία.     

 

 

 

 

 

Πόρτες

Ο αρχαιολογικός χώρος στο Κεφαλόβρυσο Πορτών (περίπου 45 χλμ. νοτιοδυτικά της Πάτρας) συγκαταλέγεται μεταξύ των σπουδαιότερων αρχαίων εγκαταστάσεων της Δυτικής Ελλάδας., αφού εδώ ήρθαν στο φως σημαντικά και μοναδικά κατάλοιπα της μυκηναϊκής εποχής (1600-1000 π.Χ).

Στο προϊστορικό νεκροταφείο των Πορτών συναντά κανείς μια σειρά διαφορετικών ταφικών πρακτικών που μας παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για την κοινωνική, διοικητική και στρατιωτική οργάνωση του μυκηναϊκού κόσμου. Μοναδική είναι η ταφή ενός αξιωματούχου-πολεμιστή, χρονολογούμενη στα τέλη του 12 ου αι. π.Χ, που βρέθηκε ασύλητη στον θαλαμοειδή τάφο 3 και αποτελεί ίσως την πιο σημαντική μυκηναϊκή ταφή αυτών των χρόνων στην Ελλάδα μέχρι τώρα. Στα πλούσια κτερίσματά της συγκαταλέγονται διάφορα πήλινα αγγεία, και μια μοναδική στο είδος της σειρά χάλκινων σκευών και όπλων.

Βορειοδυτικά του νεκροταφείου και σχεδόν σε επαφή με αυτό έχουν ερευνηθεί τα κατάλοιπα (θεμέλια τοίχων) των σπιτιών του οικισμού, ο οποίος γειτνιάζει με την πλούσια σε νερά φυσική πηγή, το Κεφαλόβρυσο

 

 

 

 

Νέα Πλευρώνα

Η Νέα Πλευρώνα, σε απόσταση 8χλμ. από το Μεσολόγγι, κτίστηκε αμέσως μετά το 235/4 π.Χ όταν ο Δημήτριος Β΄ ο Μακεδών κατέστρεψε την Παλαιά Πλευρώνα που βρίσκεται στους χαμηλούς λόφους λίγο νοτιότερα. Η τοποθεσία όπου βρίσκονται τα ερείπια της νέας πόλης δεσπόζει στη γύρω πεδιάδα, και τη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου, γεγονός που υποδηλώνει τη σημασία της ως στρατηγικού σημείου κατά την αρχαιότητα.

Η Νέα Πλευρώνα αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα οχυρωματικής τέχνης της ελληνιστικής περιόδου στην περιοχή και γενικότερα στη Δυτική Ελλάδα. Το ισχυρό τείχος της πόλης έχει μήκος 2 χλμ. και πλάτος που κυμαίνεται από 2-2.20μ. Περιλαμβάνει οκτώ πύλες και τριανταέξι ορθογωνικούς πύργους διαστάσεων περίπου 5Χ5μ.

Τα πιο χαρακτηριστικά μνημεία της αρχαίας πόλης είναι το θέατρο, με 16 σειρές εδωλίων, η αγορά στο χώρο της οποίας διατηρούνται τα θεμέλια στοάς και πληθώρα βάθρων αγαλμάτων, η εντυπωσιακή μεγάλη δεξαμενή, λαξευμένη στο βράχο, διαστάσεων 33Χ22μ. και κατάλοιπα του οικιστικού ιστού της πόλης με θεμέλια κτιρίων και λιθόστρωτες οδούς.